پروردگارا!

مرا بینشی عطا فرما تا تو را بشناسم و دانشی تا خود را.

صحتی، تا از کار لذت برم و اندک مالی که محتاج خلق نباشم.

نیرویی تا در نبرد زندگی پیروز شود و همتی، تا گناه نکنم.

اغماضی، تا گناه دیگران را ببخشم و خردی، تا از تعصب دور باشم و دانشی، تا واقع گرا باشم.

قدرتی، تا هر کاری را با دقت انجام دهم و استقامتی، تا هر کاری را به انجام برسانم.

صبری، تا سختی ها را تحمل کنم و توانی، تا همیشه میانه رو باشم.

طبعی، تا با مردم بسازم و ایمانی، تا اوامرت را اطاعت کنم.

چشمی، تا زیبایی های جهان را ببینم و گذشتی، که با دشمنانم در صلح بمانم.

عشقی، تا تو و همه را دوست دارم و سعادتی، که خدمتگزار دیگران باشم.

ایمانی، تا از ترس برکنار بمانم و عزمی، که همیشه بر تو تکیه کنم.

عقلی، که از خود نگویم و معنویتی، که زندگی را پرمعنا بسازم.

توفیقی، تا شکر داده ها و نداده های تو را بجای آورم و از زیاده طلبی بپرهیزم.

الهی! بینشی عنایت فرما که حق را از باطل تمیز دهم و فراستی که هرگز به بیراهه نروم.

الهی! اگرچه گناه من افزون است، اما عفو تو از حد بیرون است.

الهی! آنچه امروز در دست من است ندانم روزی کیست و آن چه فردا روزی من است ندانم در دست کیست.

الهی! مرا آن ده که مرا آن به.

الهی! نه کلید دارم که در بگشایم و نه کرم دارم که بر خود ببخشایم

الهی! آن را که خواهی آب در جوی روان است و آن را که نخواهی چه درمان است؟