گذشت و دلنوازی را عزیزم از درخت آموز
که سایه از سر هیزم شکن هم وا نمی گیرد

خطا پوشی بود شکر توانایی، خدا را بین
که هر دم صد خطا می بیند و بر ما نمی گیرد